We lopen richting Lutterzand, we besluiten straks, net als tijdens de voorbereiding op Valencia een foto te maken bij het oude Twentse boerderijtje, waarvan we de naam op dat moment niet meer weten . Het ‘Jan Wesselinkshoes’ werd eerder ook al als fotolocatie gebruikt tijdens de voorbereiding op Valencia. De groep is duidelijk gegroeid. Als de groep richting Het ‘Jan Wesselinkhoes’ loopt raakt Arthur in lichte paniek. Hij begrijpt even niet waarom de groep niet de door hem aangegeven route volgt. We poseren kort voor het boerderijtje, maken een filmpje en laten Jesper met zijn I- Phone een foto maken. Nu is Arthur weer aan de beurt.
We lopen ‘Het Lutterzand’ in. Het gebied hier achter in ‘Het Lutterzand’ is prachtig. De jeneverbessen, hier in combinatie met heide, geeft het landschap een bijzondere uitstraling. Arthur heeft op dit punt schijnbaar meerdere mogelijkheden qua route en we zien hem even twijfelen. Ik hoor de andere mannen roepen ‘luister maar niet naar Ruud, want dat kennen we wel’ verwijzend naar een leuke route die ik vorig jaar aangaf, maar toen wel erg lang bleek te zijn. We lopen door het bos, een stukje langs de Dinkel en bij het Paviljoen verlaten wij dit prachtig stuk Twentse natuur. We naderen de Beuningerstraat opnieuw. Michel geeft aan dat hij nu wel voor een BB wil gaan, maar de route die hij kiest is langer dan de onze. Arthur weet hem te overtuigen van zijn misvatting, waarop hij besluit zich weer bij ons aan te sluiten.Via de Hanhofweg lopen we richting Oldenzaal. Tijdens een kort overleg met Arthur komen we tot de conclusie dat we niet het gewenste aantal kilometers halen en besluiten er nog een stukje bij aan te plakken. We nemen daarom links het Peulkespad. Een deel van de groep, heeft haar zinnen echter al op de terugtocht gezet en besluit toch de kortste weg te nemen. Via “De Lutte” lopen ‘de Diehards’ richting ‘Wilmersberg’ en vervolgen we onze weg door de Rodedenderonlaan. We lopen via de “Engelse tuin” en gaan door de Potskampstraat weer richting Arthur. Als we op de Bentheimerstraat aankomen staat de teller op bijna 27 kilometer. We hebben onze doelstelling gehaald. Arthur heeft samen met zijn vrouw alles uit de kast getrokken om ons van een heerlijke brunch te voorzien en die laten we ons smaken. We zitten nog even gezellig bij elkaar en keren dan weer huiswaarts. Het was weer een zeer geslaagd evenement. Terug
De tafel ziet er fantastisch uit. Italiaanse vlaggetjes completeren het geheel en we starten de Brunch met een glas champagne. We overwegen nog even op Marc te wachten, maar dit duurt toch te lang. Even later komt ook Marc binnen. Het heeft even geduurd, ‘But He did it’. We genieten van de brunch en verheugen ons al weer op het volgende avontuur.
